Starannie dobrany preparat można zepsuć w kilka tygodni, trzymając go w niewłaściwym miejscu. Susz roślinny jest wrażliwy na warunki otoczenia bardziej niż większość produktów w domowej apteczce — a najczęstsze błędy popełniamy z wygody, nie z niewiedzy.
Cztery czynniki, które niszczą susz
Wilgoć jest najgroźniejsza. Susz chłonie ją z powietrza, zbryla się i staje podatny na rozwój pleśni.
Światło rozkłada część składników roślinnych i odbarwia surowiec. Zielony liść blaknący do szarości to sygnał, że proces już zaszedł.
Tlen powoduje stopniowe utlenianie, szczególnie w surowcach zawierających olejki eteryczne.
Temperatura przyspiesza wszystkie powyższe procesy. Każde ciepłe miejsce skraca realny czas przydatności.
Do tego dochodzi czynnik, o którym rzadko się pamięta: obce zapachy. Susz roślinny przejmuje je z otoczenia, dlatego nie powinien sąsiadować z przyprawami o intensywnym aromacie ani ze środkami czystości.
Gdzie przechowywać, a gdzie nie
| Miejsce | Ocena |
| Zamknięta szafka w chłodnym pomieszczeniu | najlepsze rozwiązanie |
| Szafka kuchenna nad kuchenką lub czajnikiem | para wodna i ciepło — najgorszy możliwy wybór |
| Parapet, półka przy oknie | bezpośrednie światło |
| Łazienka | wysoka wilgotność |
| Lodówka | przy każdym wyjęciu skrapla się woda |
Opakowanie ma znaczenie równe miejscu. Najlepiej sprawdzają się pojemniki szczelne i nieprzezroczyste — szkło oranżowe, ciemne słoiki, puszki. Przezroczysty słoik na otwartej półce wygląda dobrze w kuchni i źle wpływa na zawartość.
Jeśli przesypujemy susz do innego pojemnika, warto przenieść też etykietę albo przepisać nazwę, numer serii i termin ważności. Bez tych danych po kilku miesiącach trudno ustalić, co właściwie stoi w szafce.
Termin ważności to nie data graniczna jednego dnia
Data na opakowaniu dotyczy produktu nieotwartego, przechowywanego zgodnie z zaleceniami wytwórcy. Po upływie terminu ważności preparatu nie należy stosować, ponieważ nie ma już gwarancji zachowania jego deklarowanej jakości, skuteczności i bezpieczeństwa.
Część produktów ma osobno określony okres stosowania po otwarciu. Taką informację podaje ulotka lub opis na opakowaniu i warto jej poszukać, bo bywa krótsza, niż sugeruje data na froncie.
Postacie przygotowywane samodzielnie mają własne zasady. Napar i odwar to produkty jednodniowe — przechowywane w lodówce, w zamkniętym naczyniu, zużywane tego samego dnia. Nalewki są trwalsze dzięki zawartości alkoholu, ale i one wymagają ochrony przed światłem.
Szczegółowe zalecenia dotyczące konkretnego preparatu zawsze podaje jego ulotka. Informacje o swoich produktach wytwórcy publikują też na stronach firmowych, na przykład https://www.lekinatury.pl/.
Po czym poznać, że preparat nadaje się do wyrzucenia
- susz zbrylony, wilgotny w dotyku lub sklejony w grudki
- widoczny nalot, także biały lub szarawy
- zapach stęchły, kwaśny albo po prostu inny niż zwykle
- wyraźna utrata barwy
- obecność owadów lub ich pozostałości
Każdy z tych objawów oznacza koniec przydatności. Odcinanie „zepsutej części” nie ma sensu — pleśń rozwija się także tam, gdzie jej nie widać.
Co zrobić z przeterminowanym preparatem
Przeterminowanych leków nie wyrzuca się do kosza ani nie spłukuje w toalecie. Wiele aptek prowadzi zbiórkę do specjalnych pojemników; informacji o najbliższym punkcie udziela także urząd gminy.
Najczęstsze pytania
Czy susz można mrozić?
Nie jest to rozwiązanie dla surowca suszonego. Po wyjęciu z zamrażarki na powierzchni skrapla się woda, czyli dokładnie to, przed czym staramy się go chronić.
Czy zioła tracą wartość z czasem, nawet przechowywane prawidłowo?
Tak, choć wolniej. Dlatego warto kupować ilości, które realnie zużyjemy, zamiast gromadzić zapasy na lata.
Artykuł sponsorowany
